Skip to main content

“Het lukt me maar niet om angstige gedachten tot bedaren brengen en om stil te staan bij wat mijn diepste lijfelijk besef mij duidelijk wil maken. het lijkt wel dat ik een meertje ben midden in de storm. De golven woelen mijn bodem helemaal los. Ik lijk wel het zicht op mijzelf te hebben verloren.”

Eva schrijft:

Je zei tijdens de Challenge dat het mogelijk is om aan te voelen wat ik diep weet en besef. Ik zou dan daar bij kunnen zijn en daar leiding vinden in wat ik kan doen. Maar mijn gedachten zijn zo vaak een warboel. Ik kan ze niet genoeg kalmeren. Ze zijn als troebele water, ik kan er niet doorheen kijken naar wat ik diep besef en wat er daar me duidelijk gemaakt wil worden. Als ik denk dat ik heb opgemerkt en gehoord, ga ik onmiddellijk aan mezelf twijfelen. Wat gebeurt er toch in mij? Kan je mij daar helderheid in verschaffen?

Beste Eva:

Veel mensen zullen zich herkennen in wat je vraagt. Iedere keer wanneer mensen me hierover vertellen raakt me dat. Al die gedachten! Maar laten we samen eens verder kijken. Als die gedachten nou eens gezien zouden worden als ‘delen’ van je? Dan ben je niet jouw gedachten maar hèb je je gedachten. En ik weet het zeker, deze gedachten proberen je te helpen! Ze lijken echter niet in staat te zijn om te kalmeren en om je lijfelijk gevoelde innerlijk ‘besef’ af te tasten naar wat het je duidelijk wil maken.

Herkenbaar

Het is mij ook wel eens overkomen. Ik moest een beslissing nemen over het al dan niet door laten gaan van een workshop. Er waren tot dan toe te weinig aanmeldingen. Als ik niet genoeg mensen kreeg zou me de workshop niks opleveren. Het zou me juist geld kosten in verband met de ruimte die ik voor de workshop had gehuurd. Daarbij was mijn financiële buffer ook behoorlijk geslonken die maand. 

Wat is wijs?

Vanuit mijn kennis over Feltsensing wist ik dat het nu heel wijs was om te gaan luisteren naar dàt vanbinnen. Ik zorgde ervoor dat ik niet gestoord kon worden, ging er goed voor zitten en nodigde het lijfelijke gevoel uit om hierover in alle stilte en rust een felt sense te vormen.

Ook ik liep vast in mijn gedachten

Maar het enige wat er gebeurde was dat er alleen maar angstige gedachten zich aan mij opdrongen over wat ik zou kunnen proberen om meer mensen te krijgen. En hoever zou mijn bankrekening in de min komen te staan als ik niet snel meer nieuwe deelnemers zou weten te werven.

Niet tot mezelf kunnen komen

Het lukte mij in eerste instantie net zo min als jou om deze onrustige en angstige gedachten genoeg tot bedaren te brengen om echt mijn aandacht te verleggen naar het innerlijke besef via mijn felt sense. Ik kwam niet tot rust, er flitste van alles door mijn hoofd dat mij tegelijkertijd verhinderde om vriendelijk, vertrouwend, accepterend en benieuwd te zijn naar wat het impliciete zou willen laten vormen in mij.

Mijn memoblaadjes methode

Ik besloot om al deze gedachten stuk voor stuk op kleine memoblaadjes te schrijven en deze voor mij neer te zetten. Ik ontdekte zo al snel dat deze gedachten allemaal innerlijke delen of kanten van mij vertegenwoordigden. Ik zei er telkens bij: “hi, ik merk op dat je er bent.” Wat ik eenvoudigweg deed was dat ik ze allemaal eerst herkende en daarbij ook erkenning gaf. Het schiep weer ruimte om bij iedere kant in mij te zijn. Ik had er wel enkele minuten voor nodig! Alle delen voelden zich gehoord en erkend. 

Het ‘gejaarmaar’ laten stoppen

Al mijn ‘gejaarmaar’ was niet meer nodig. Ik kon ordenen, eerlijk meeleven en de ruimte bewaren voor het vernieuwende van het impliciete. Alle zorgen kwamen tot rust in het besef dat ik erbij aanwezig was. En ik ging beseffen dat de AltijdAanwezige er ook bij was. Ik kwam weer in de rust, mijn zenuwbanen lieten mij ontspannen.

Toegang tot je heilige ruimte

Eerder dan ik me had kunnen voorstellen, besefte ik dat ik toegang heb tot de heilige ruimte van emoenah: genade, liefde, hoop en kracht. in deze innerlijke ruimte ‘zag’ ik de workshop voor me. Ik zag zelfs hoeveel mensen er waren! God zelf zou ze naar mij leiden. Ik voelde Zijn kracht en de verbindende, vreugdevolle energie van die toekomstige groep.

Doen wat het je heeft duidelijk gemaakt

Toen de Feltsensingsessie zich beëindigde, besefte ik wat ik daarna moest doen. Dat was eerst nodig. Natuurlijk nam ik deze actiestap en begon het me steeds meer duidelijk te worden. Enkele weken later startte de workshop. Ik was blij met deze nieuwe mensen en de dynamiek die ontstond.

Wat voor mij dus werkte…

De manier die voor mij werkt om de angstige, twijfelende gedachten tot bedaren te brengen, is door ze zorgvuldig op te merken, te ordenen en ze op te schrijven met de zin: “Ik merk iets in mij dat denkt dat …. en zich hieronder angstig/onrustig/bezorgd (of…) voelt”. Ik leg deze memoblaadje voor me neer. Soms zeg ik er ook nog bij: “Dit allemaal is best veel, geen wonder dat ik daar zo door gegrepen word!”

De AltijdAanwezige

Ik weet dan dat de AltijdAanwezige er ook bij is. Ik kan dan weer opmerkzaam zijn voor datgene wat mijn leven richting geeft en mij verder brengt. Ik hoef niet ergens tegen te strijden, ook niet tegen mijn eigen gedachten, tegen mijn eigen innerlijke delen. In plaats daarvan ervaar ik weer dat het diepere besef naar boven komt en zich laat kennen in beelden, woorden, emoties en herinneringen.