Skip to main content

“Ik draag zoveel verwondingen in mij mee van de manier waarop mijn ouders me behandelden. Deze verwondingen beperken mijn leven in ernstige mate!”

Reinder schrijft:

Ik blijf mijn ouders de schuld geven van hoe ik me voel. Ik draag zoveel verwondingen door de manier waarop ze me behandelden, en het beperkt mijn leven. Hoe kan ik deze gevoelens laten veranderen die het gevolg zijn van de manier waarop mijn ouders mij behandelden?

Beste Reinder:

Laat me eerst kort iets zeggen over het woord ‘Beschuldigen’. Schuld is een interessant fenomeen. Soms geven we anderen de schuld. Soms geven we onszelf de schuld.

“Hadden ze dat maar niet gedaan, dan zou ik me vandaag beter voelen.”

of: “Had ik dat maar niet gedaan, dan zou ik me vandaag beter voelen.”

Begrijpelijk

Deze manier van reageren is best begrijpelijk. We weten van datgene wat er is gebeurd dat dit niet juist was.

Het effect

Maar kijk ook eens naar het daadwerkelijke effect van het beschuldigen. Dan kan je zien dat, of we nu anderen of onszelf de schuld geven, het resultaat is dat de gevoelens zelf in de steek worden gelaten en met rust worden gelaten.

Stevige ouderlijke ruzie en de verwaarlozing van het kind

Bijvoorbeeld: Stel je voor dat twee ouders stevige ruzie maken terwijl een kind eenzaam en verwaarloosd wordt achtergelaten in een hoek van de kamer. Wanneer beschuldigingen aan de gang zijn (wanneer een deel van jou anderen of jezelf de schuld geeft), dan wordt in feite ‘een kind’ verwaarloosd.

Wat Feltsensing kan doen

Ik nodig je daarom nu uit om je aandacht naar binnen te richten. Pauzeer … en voel hoe je lijf wordt ondersteund. Je kan met alle vertrouwen die steun ervaren en daarbij tot rust komen.

Laat je bewustzijn naar binnen komen. Volg je bewustzijn zoals je adem kan volgen naar dat innerlijke gebied dat je keel, je borst, je maag en buik omvat. En laat je aandacht daar  op een ontspannen manier opmerkzaam zijn. Keer er iedere keer naar terug als je door gedachten afgeleid wordt.

Stel je nu open voor die kant in jou die zich gekwetst voelt. Nodig het vriendelijk uit door bijvoorbeeld te zeggen: “Ik merk iets in mij op dat zich gekwetst voelt en daardoor ook beperkt.” Welke emoties er ook naar boven komen, of welke gedachten ook, neem ze mee naar het zich ontluikende lijfelijke gevoel van de felt sense. Bij deze felt sense vind je dan vanzelf de juiste woorden die passen bij je gekwetst en beperkt voelen. Soms zijn er ook gevoelens zonder woorden.

Blijf rustig wachten … met geduld en vriendelijkheid. Bij alles wat iets je laat beginnen te voelen, geef het dan eenvoudigweg jouw zachte aandacht. Geef op dit moment het speciale soort gezelschap het van je zou willen hebben. Er is zoveel wijsheid en zachtmoedigheid in jouw rustig blijven wachten met geduld en vriendelijkheid! En je innerlijke kind kan zich daar dan zo aan laven!

Projecteren of liever luisteren naar de behoeften?

Dit stimuleert en fundeert jouw genezingsproces. Als je ook iets in je merkt dat boos is op je ouders, kan je dat verwelkomen. Maar laat dit iets in je dat boos is je niet overweldigen, Het heeft wat anders nodig dan alleen beschuldigingen. Het kind in je heeft pijn en heeft behoeften die het uit de verwarring, verdeeldheid en verwijdering kunnen brengen.

Prayerfulness

Als je echte en blijvende verandering wilt heeft dat gekwetste deel in jou jouw zachte en vriendelijke nabijheid nodig. Meestal heeft het ook de dimensie van de veilige ruimte van de Eeuwige nodig, waar naast troost ook geloof, vertrouwen, liefde en kracht geschapen worden. Blokkades kunnen overwonnen worden en leegtes vinden een betekenisvolle invulling 

En het deel van jou dat de ander of jezelf de schuld wil geven? Nou, daar kun je ook zacht en vriendelijk bij zijn! De diepste behoefte is hierin vaak een veilige en vrije hechting.

Heb je een vraag over Feltsensing? Stel ze gerust!